W świecie zbóż nazwa Oberkulmer Rotkorn pojawia się coraz częściej, ale rzadko towarzyszy jej spokojne, rzeczowe wyjaśnienie, dlaczego ta odmiana orkiszu jest tak wyjątkowa i co realnie zyskuje konsument. My chcemy to wyjaśnić bez mitów i bez uproszczeń.

Orkisz, który pozostał orkiszem

Oberkulmer Rotkorn to tradycyjna, historyczna odmiana orkiszu (Triticum spelta), wywodząca się ze Szwajcarii. W przeciwieństwie do wielu współczesnych odmian dostępnych na rynku, nie jest krzyżówką z nowoczesną pszenicą chlebową. Zachował swoją pierwotną strukturę genetyczną, a tym samym cechy, które przez stulecia decydowały o jego wartości użytkowej.

Jednym z powodów, dla których ta odmiana niemal zniknęła z masowej produkcji, jest jej niższy plon w porównaniu z nowoczesnymi pszenicami. Jednocześnie jest to jej ogromna zaleta:

• dobrze rośnie na glebach słabszych,

• jest odporna na choroby,

• nie wymaga intensywnego nawożenia,

• doskonale wpisuje się w rolnictwo ekologiczne.

Dzięki temu mąka z Oberkulmer Rotkorn pochodzi z upraw, w których priorytetem jest jakość ziarna, a nie jego ilość.

Coraz więcej osób sięga po orkisz, chcąc ograniczyć spożycie przemysłowej pszenicy. To dobry kierunek - ale tylko częściowo. 
Bo dziś samo słowo „orkisz” na etykiecie już nie wystarcza. 

Mało kto wie, że również orkisz przez ostatnie dekady był intensywnie modyfikowany. W efekcie na rynku funkcjonują dziś dwa bardzo różne produkty, noszące tę samą nazwę:

Orkisz pradawny oraz to, co coraz częściej określa się praktycznie jako „orkisz-pszenicę”. 

Różnica między nimi nie jest kosmetyczna. I dla wielu osób - jest odczuwalna.